Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8727 K.2013/26966

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (anne) tarafından; nafakalar yönünden, davalı-davacı (baba) tarafından ise; nafakalar, kişisel ilişki süresi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı annenin tüm, davalı-davacı babanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri davacı-davalı anneye bırakılan müşterek çocuklar ile davalı-davacı baba arasında kurulacak kişisel ilişkide, çocukların üstün yararı yanında, babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, her ayın ikinci ve dördüncü haftalarında kurulan yatılı kişisel ilişki yanında; dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yatılı olmaması ve okul yarıyıl ve yaz tatillerine yönelik olarak kişisel ilişki düzenlenmesinin kısıtlı şekilde yapılmış olması doğru değildir. O halde, mahkemece, daha uygun süre ile kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde yetersiz kişisel ilişki kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).

3-Davacı-davalı anne, bu davada kendisini bir vekil ile temsil ettirmediği halde, lehine vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).