Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8769 K.2013/22300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; birlik görevlerini ihmal eden, eşine şiddet uygulayıp müşterek evden kovan davalı koca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu hatalı kusur tespiti uyarınca davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamında kalan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının serbest diş hekimi olduğu, düzenli ve yeterli geliri bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunun 175. maddesinin koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.