Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8816 K.2013/22271

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemenin kabulünde de olduğu gibi davacı koca tarafından Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde düzenlenen terk hukuki sebebiyle yasal sürelere uygun olarak boşanma davası açılmış; mahkemece taraflar arasındaki önceki boşanma davasının red ile sonuçlandığı, davalı kadının çağrılan konuta dönmediği, davalının da boşanmayı kabul ettiği gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 164. maddesine dayalı olarak açılan boşanma davası bakımından, dava kabul edildiği takdirde; davalı tamamen kusurlu duruma düşer. Toplanan delillerden terk nedenli boşanma davasının haklı olduğu anlaşıldığı gibi; boşanma hükmü taraflarca temyiz de edilmediğinden kesinleşmiştir. Bu durumda; kusurun artık tamamen davalı kadında olduğu ve davacı kocaya bir kusur yüklenemeyeceği kabul edilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince yoksulluk nafakası talep eden eşin kusursuz veya diğer eşe göre daha fazla kusurlu olmaması, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat için ise; talep eden eşin kusursuz veya diğer eşe göre daha az kusurlu olması gerekir.

Açıklanan nedenlerle; kusur durumu nedeniyle davalı kadın yararına yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi koşulları oluşmadığı ve taleplerin reddine karar verilmesi gerektiği halde; yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.