Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8841 K.2013/25619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise her iki boşanma davası ile fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, davacı-davalı kadının taşınmaz malvarlığının bulunduğu gerekçesiyle, yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Ne var ki; mahkemece bu taşınmazların değeri ile, bunlar kira geliri sağlamaya elverişli oldukları takdirde elde edilebilecek kira gelirinin tespit edilmesi; böylece davacı-davalı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğin takdir edilmesi; malvarlığı ve gelir durumu kadını yoksulluğa düşmekten kurtaracak yeterlilikte ise talebin reddi, yetersiz ise bu malvarlığı ve geliri dikkate alınarak yoksulluk nafakası takdiri gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.