Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9511 K.2013/23406

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından manevi tazminatın miktarı ile eşya ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kadının ziynet ve ev eşyalarına ilişkin alacak talebine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı kadının ziynet ve ev eşyası yönündeki alacak talebi boşanmanın eki niteliğinde bulunmamaktadır. Bu talebin incelenebilmesi için ayrıca nispi harcında yatırılması gerekmektedir. Davacı tarafından yatırılan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. O halde, mahkemece, davacıdan ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının değerleri sorularak, belirlenen değer üzerinden nispi harcın tamamlattırılması gerekir (Harçlar Kanunu md. 30 - 32 ). Harçlarında tamamlanması halinde , tarafların delilleri toplanıp usulüne uygun ön inceleme ve tahkikat duruşmaları da yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik harç ve delillerle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.