Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9812 K.2013/23120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kendi davasının reddi, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine ihtar çektiği ihtar tarihine kadar kadından kaynaklanan kusurları affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığı, boşanmaya neden olaylarda davalı-davacı kadının kusurunun bulunmadığı, aşırı tasarruf yaparak birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı-davalı kocanın ise tamamen kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle iken mahkemece hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı-davacının maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.