Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/9865 K.2013/23029

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davalı-karşı davacı kadının eşine hakaret ettiği, eşinin kredi kartından gizlice para çektiği, eşinin önceki evliliğinden olan çocuklarını istemediği ve intihara teşebbüs ettiği; buna karşılık davacı-karşı davalı kocanın ise eşi hakkında "bu akılsızı istemiyorum" dediği, anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı koca dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın boşanma davasının kabulü suretiyle boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-karşı davalı kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.