Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10039 K.2014/20848

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın, kadın yararına verilen (TMK.md.197/2) tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın, müşterek çocuk E.. T.. için de tedbir nafakası (TMK.md.197/2) isteğinde bulunmuştur. Mahkemece talep kısmen kabul edilmiştir. Dosya kapsamından müşterek çocuğun baba yanında yaşadığı, hafta sonları anne yanında kaldığı anlaşılmaktadır. O halde müşterek çocuk yararına istenen tedbir nafakasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Dosya kapsamından; davalı-davacı kocanın açtığı boşanma davasında, davacı-davalı kadının karşı dava dilekçesi ile boşanma ve fer'ilerine ilişkin istemde bulunduğu, Van Aile Mahkemesi’nin 2012/311 Esas sayılı dosyasında yargılaması devam eden bu davalara ilişkin dosyanın, 06.12.2012 tarihinde, davacı-davalı kadının 10.04.2012 tarihinde açtığı tedbir nafakası davasına ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, her üç davanın yargılamasına 2012/237 Esas sayılı dosya üzerinden devam edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı-davalı kadının tedbir nafakası ve davalı-davacı kocanın boşanma davası hakkında hüküm kurulduğu halde, davacı-davalı kadının karşı boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.