Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10147 K.2014/21710

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, davalı-karşı davacı (kadın) lehine hükmedilen manevi tazminat, tedbir ve yoksulluk nafakası ile hüküm altına alınan ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ve kabul edilen ziynetlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Mahkemece; "boşanmaya sebep olan olaylarda koca tam kusurlu" kabul edilmiş ve davalı-karşı davacı (kadın) yararına manevi tazminata ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Oysa, davalı-karşı davacı (kadın)'ın evlenmeden önceki erkek arkadaşı ile evlilikten sonra da görüşmelerini sürdürdüğü, bu kişiyle sürekli mesajlaştığı, sürekli olarak kocasını sevmediğini, mesajlaştığı kişiyle evleneceğini, bu şahsın kendisini beklediğini söylediği, bu yüzden çıkan tartışmalar sırasında kocasına küfrederek terlik fırlattığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiştir.

Davacı-karşı davalı (koca)'nın kusurlu kabul edilmesine esas alınan eylemi ise, eşinin bakire olduğundan şüpheye düşüp, doktora muayeneye götürmüş olması ve bakire olmadığını sürekli olarak söylemiş olmasıdır. Bunun haricinde kocanın başkaca bir kusuru ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşı davacı (kadın)'ın diğer tarafa göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyleyken "kocanın tam kusurlu, kadının ise kusursuz" kabul edilmesi ve buna bağlı olarak kadın lehine manevi tazminata ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.