Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10204 K.2014/21903

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminatın miktarı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-karşı davalı (koca)'nın babasının, davalı-karşı davacı (kadın)'a fiziksel şiddet uyguladığı, küfür ettiği ve evden kovduğu, davacı-karşı davalı (koca)'nın da buna sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu olaylar davalı-karşı davacı (kadın)'ın kişilik değerlerine saldırı niteliğinde olup, manevi tazminatı gerektirir. Öyleyse boşanmada kusuru bulunmayan kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, kocanın açtığı fiili ayrılığa esas ilk boşanma davasında ve fiili ayrılık sürecinde taraflara yüklenebilecek kusurlu bir davranışın belirlenemediği gerekçesiyle, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.