Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10829 K.2014/21432

MAHKEMESİ ... 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ilerine ilişkin talepler yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise, velayete ilişkin düzenleme yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca davalı-davacı (kadın)'ın tam kusurlu davranışlarıyla ulaşıldığı, kocaya atfı kabil bir kusurun ispat edilmediği” kabul edilerek, kocanın boşanma davasının kabulüne, kadının birleştirilen boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacı-davalı (koca)’nın da, eşine fiziki şiddet uyguladığı, “şerefsiz” dediği ve sinkaflı küfürler sarfettiği, “senin kardeşin erkeklerin altına yatıyor, sen de mi yatıyorsun” şeklinde sözler sarfettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında kocanın da kusurlu davranışlarıyla sebep olduğu ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Gerçekleşen bu olaylar karşısında, davalı (kadın) da, dava açmakta haklıdır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı (kadın)’ın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.