KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/1105 E., 2014/12173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Ordu Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.05.2013
- Numarası
- Esas no:2011/650 Karar no:2013/429
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar, vekalet ücreti ve ihtiyati tedbir ara kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, ihtiyati tedbir talebinin reddi veya bu talebin kabulü halinde itiraz üzerine verilen kararlara karşı istinaf kanun yolu denetimini yapacak olan Bölge Adliye Mahkemeleri görev başlayıncaya kadar, temyiz yolunun kapalı olduğunun, anlaşılmasına (Yargıtay İçtihadı Birleştirme (Hukuk) Genel Kurulunun 21.02.2014 tarih 2013/1 esas, 2014/1 karar sayılı içtihadı birleştirme kararı) ve boşanma davası ile birlikte Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi gereğince istenen maddi ve manevi tazminatların kabulü ve reddi halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücreti takdir edilmeyeceğinin tabii bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Velayete konu müşterek çocuk Sezer 12.7.1998 doğumlu olup idrak çağındadır. 25.1.1996 tarihli Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri ile Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin 12. maddesi uyarınca çocuğun beyanınada değer verilmesi gerekmektedir. Bu durumda, boşanma halinde babasının yanında kalmak istediğini 15.1.2013 tarihli celsede ifade eden küçüğün velayetinin davalı babaya verilmesi gerekirken yazılı şekilde anneye bırakılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/1105, K. 2014/12173, 2 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama