Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11329 K.2014/22370

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tazminat miktarları ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı koca maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamış, davalı kadın ise maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Hükmün gerekçesinde de, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, davacı kocanın ağır kusurlu olması sebebiyle davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedildiği belirtilmiştir.Bu yön gözetilmeden, gerek tefhim olunan kısa kararda, gerekse gerekçeli kararda maddi ve manevi tazminatın "davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar verilmek suretiyle hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması doğru görülmemiştir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına verilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.