Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12018 K.2014/23305

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, dosyaya sunulan resmi sağlık kurulu raporuna göre %54 oranında vücut fonksiyonlarını kaybettiği, bu sebeple "engelli"olduğu, ekonomik ve sosyal durumunun araştırılmasına ilişkin tutanağa göre, üç ayda bir 750 lira engelli maaşı aldığı, başkaca geliri ve malvarlığının bulunmadığı; davacının da üç ayda bir 360 lira yaşlılık maaşı aldığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre davacı (kadın) yararına hükmedilen aylık 200 lira yoksulluk nafakası, davalının mali gücüyle orantılı olmayıp, fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi nazara alınarak daha uygun ve nafaka yükümlüsünün mali gücüyle orantılı olarak yoksulluk nafakası tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.