Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1237 K.2014/11732

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, nafaka ve tazminatlar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kocanın sadakatsiz tutum ve davranışından sonra tarafların barışmaları sebebi ile bu eylemin kocaya kusur olarak yüklenmesi mümkün değil ise de; tarafların mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı kocanın kadına göre boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu-olumsuz karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Anne-baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulurken ana-babalık duygusunun tatmin edilmesine ve geliştirilmesine özen gösterilmesi gerekir. Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuklar 2008 ve 2009 doğumludur. Çocukların hafta sonu, bayram tatili ve sömestr tatilinde de baba yanında yatılı kalacak şekilde uygun kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.