Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12565 K.2014/26196

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde düzenlenmiş olan terk sebebi uyarınca verilen boşanma hükmünü davalı kadın temyiz etmiştir.

Davalı kadının Kınık Asliye Hukuk Mahkemesin'de açmış olduğu nafaka davasının 04.05.2010 tarihli reddine ilişkin ilk hüküm, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 07.02.2012 tarihli ilamı ile "ayrı yaşamakta haklı olan kadın lehine tedbir nafakası verilmesi gerektiği" yönünde bozulmuş, bozma uyarınca kadın lehine tedbir nafakasına hükmedilen 10.07.2012 tarihli mahkeme kararı da yine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 18.12.2012 tarihli ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Davacı kocanın 28.01.2013 tarihli ihtar isteği kadına 11.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, 17.04.2013 tarihinde de boşanma davası açılmıştır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamı ve bozmaya uyularak verilen tedbir nafakası kararı ile kadının ayrı yaşamakta haklılığı tespit edildiğine göre nafaka kararının kesinleşmesinden (18.12.2012) itibaren Türk Medeni Kanununun 164. maddesinde öngörülen 4 aylık yasal süre geçmeden 28.01.2013 tarihinde yapılan ihtar talebi hukuki sonuç doğurmaz. Geçersiz ihtar üzerine de davalı kadın müşterek konuta dönmemekte haklıdır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile Türk Medeni Kanununun 164. maddesi uyarınca tarafların boşanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.