Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12599 K.2014/22850

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması da gerekir (TMK.md. 174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmolunamaz.

Mahkemece “davalının evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği, davalının annesinin tarafların evlilik birliğine karıştığı, annesinin müstakil bir evi olmasına rağmen taraflarla aynı dairede yaşadığı, davalının annesinin gelinine karşı küçük düşürücü sözler söylediği, davalının eşi ile annesi arasındaki mesafeyi koruyamadığı, aralarındaki ilişkiye duyarsız kaldığı, evlilik birliği içinde eşini kollayıp gözetmediği" sabit görülmüş ve bu olaylar boşanma sebebi kabul edilmiştir.

Bu olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Salt boşanmış olmak ya da bunun sebebiyet verdiği üzüntü manevi tazminatı gerektirmez. Öyleyse, davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekir. Bu husus nazara alınmadan davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.