Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12912 K.2014/24179

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm temyiz itirazları yersizdir. 2- Davacı kadının temyiz itiralarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davacı kadının güven sarsıcı davrandığı, davalı kocanın ise eşinin sosyal ilişkilerini kısıtladığı ve eşine ... attığı gerekçesiyle her iki tarafın eşit kusurlu olduğundan bahisle boşanma kararı verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadına kusur olarak yüklenen güven sarsıcı davranış kanıtlanmadığı gibi, evlilik öncesindeki tarihte gerçekleştiği ileri sürüldüğünden kusur belirlemesinde de esas alınamaz.

Buna karşılık davalı kocanın eşine birden fazla kez fiziksel şiddet uyğuladığı, kıskançlık ve baskı yaptığı anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca tamamen kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.