Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13037 K.2014/24767

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; yoksulluk nafakası talebinin reddi, işitirak nafakası ve maddi-manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, çocukla kişisel ilişki süresi ve davacı yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya kapsamına göre davacı kadının çalıştığı işten asgari ücret düzeyinde gelirinin bulunduğu ve bu gelirinin kendisini yoksulluktan kurtaracak nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların gelir durumları dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK.md.175) takdiri gerekirken, isteğin tümden reddi doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.