Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1346 K.2014/12572

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, “aile mahkemesi sıfatıyla" asliye hukuk mahkemesine açılmış, mahkemece de davaya 4787 sayılı Kanundaki usullere göre bakılmış olduğu halde, gerekçeli kararın başlığında “aile mahkemesi” sıfatının gösterilmemesi usul ve yasaya (HMK.m.297/1-a) aykırı ise de, bu eksiklik sonuca etkili bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, yanılgıya değinilmekle yetinilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, karar başlığında davacı kadının Algül olan soyadının Bardak olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahkemece de her zaman düzeltilmesinin imkan dahilinde bulunduğunun anlaşılmasına göre,

davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyunadırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır.

Bu düzenlemeye göre. Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden "davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu Ve bilirkişi raporunda belirtilen 6 adet bileziğin davalıdan alınarak davacıya iadesine" şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacının kabul edilen ziynetlere ilişkin davası yönünden davalıdan alınıp hazineye gelir kaydedilmesi gereken nispi ilam harcı konusunda bir hüküm kurulmaması da yanlış olmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Hükümde “iadesine” karar verilen altı adet bileziğin ayar ve gramları bilirkişi raporunda gösterilmiştir. Menkul eşyanın değeri ilamda gösterilmediği takdirde, icra müdürü tarafından haczin yapıldığı tarihteki rayice göre tespiti yasal olarak mümkündür (İc. İf. K. md.24/4). Bu bakımdan, bu husus belirtilmek suretiyle hükmün onanmasına karar verilmelidir. Bu sebeple, sayın çoğunluğun bu husustaki bozma kararına katılmıyorum.

Davacı, adli yardım kararı nedeniyle harç yatırmamıştır. Hükümle birlikte kabul edilen bileziklerin değeri üzerinden nispi karar ve ilam harcının davalıdan alınmasına karar verilmesi gerektiği doğrudur. Mahkemenin almadığı ilam harcının Yargıtay’ın onama ilamıyla alınmasına karar verilebilir. Bu bakımdan, bu yönün de bozma sebebi yapılamayacağını düşünüyorum.