Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13613 K.2014/24809

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı (koca)'nın, eşini köyde bırakıp, uzun süreden beri ilçe merkezinde kendi evinde oturduğu, eşini yanına almadığı, davalı-davacı (kadın)'ın, kocasının ailesi tarafından sürekli olarak horlandığı, zaman zaman fiziki şiddete maruz kaldığı, çobanlık yaptırıldığı, "kendini sat, bize torun yap", "başımızdan git" şeklindeki sözlerle aşağılandığı, kocanın bütün bunlara göz yumduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında kadın dava açmakta haklıdır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadın tarafından açılan boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile kadının boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.