Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/13677 K.2014/14408

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle, davacı-davalı kadın için taktir edilen nafakanın dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar tedbir nafakası, bu tarihten itibaren yoksulluk nafakası olduğunun ve davalı-davacı kocanın reddedilen boşanma davası temyiz edilmeksizin kesinleştiği halde bu konuda yeniden ret hükmü kurulmasının sonuca etkili olmamasına göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocadan kaynaklanan davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olayın varlığı kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadının tazminatlara faiz isteği bulunmamaktadır. İstek olmadığı halde kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar için faiz takdir edilmesi doğru olmamıştır.