Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1392 K.2014/11513

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; manevi tazminatın miktarı ve ziynet alacağı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynet alacağı davasındaki vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı kocanın eşine ve müşterek çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, davacı kadının da güven sarsıcı davranışta bulunduğu, boşanmaya neden olaylarda davacı kadının az kusurlu olduğu,

davacı kadının Çan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2008/68 esas, 2008/113 karar sayılı dosyası ile 03.04.2008 boşanma ve ziynet alacağı davası açtığı, davasından 25.04.2008 tarihinde feragat ettiği anlaşılmakla mahkemece ziynet alacağının reddine karar verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yükletilmesine,