Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14193 K.2014/24583

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından hüküm gerekçesi ve manevi tazminat miktarı yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi ve aleyhe hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı-karşı davacı (kadın)'ın, maddi isteklerinin devam ettiği ve davacı-karşı davalı (koca)'nın cebinden habersiz para alması nedeniyle tam kusurlu kabul edilerek davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı (kadın)'ın davasının reddine karar verilmiş ise de;

toplanan delillerden, mahkemece davalı-karşı davacı (kadın)'a kusur olarak yüklenen eylemlerden ve koca tarafından açılan davadan sonra davacı-karşı davalı (koca)'nın Kayseri’ye gidip, kadın ile birlikte kadının akrabalarında misafir olarak kaldıkları, yine kadının akrabasının düğününe katıldıkları ve birlikte müşterek konuta döndükleri, bunun yanında özellikle davacı-karşı davalı (koca) tanığı Aysel'in beyanı uyarınca davacı-karşı davalı (koca)'nın barışma ümidiyle Kayseri’ye gittiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı (koca)'nın eşinden kaynaklanan kusurları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir. Dava tarihinden sonra meydana gelen olayların ise, hükme esas alınamayacağına göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın davasının da reddi gerekirken, kabulü doğru değil ise de; bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı( kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b- Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere, davalı davacı (kadın)'ın, koca tarafından affedilen eylemleri dışında başkaca kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır. Durum böyleyken, mahkemece davalı-karşı davacı (kadın)'ın tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı (koca) lehine manevi tazminata (TMK.md. 174/2) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.