Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14371 K.2014/16602

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine verilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı A.. Ş.. ile vekili gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı S.. Ş.. vekili Av. .. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, kusurlu bir eylemi tespit edilemeyen, boşanma ile de yoksulluğa düşeceği sabit olan kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakaları için Türk Medeni Kanununun 175/2. maddesi uyarınca nafaka sorumlusunun kusurunun aranmayacağının tabii bulunmasına göre davalı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlenmenin butlanına ilişkin davalarda boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır (TMK.md.158/1-2). Toplanan delillerden; davacı kocanın evlenme tarihinde ve halen akıl hastası olduğu gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince kısıtlanarak vesayet altına alındığı anlaşılmaktadır. Akıl hastasının davranışları iradi olmadığından fiil ehliyeti ve bu kapsamda kusur sorumluluğu bulunmadığından (TMK. md. 14, 15) davacı kocaya kusur yüklenemez. Boşanmaya neden olan olaylarda kusuru bulunmayan eş aleyhine maddi ve manevi tazminata (TMK.mad. 174/1,2) hükmolunamaz. O halde, davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.