Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14429 K.2014/25431

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından; kendi davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafaka yönünden davalı (kadın) tarafından ise; manevi tazminatın miktarı, yargılama gideri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde "Boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak üç yıl geçmesi halinde, her ne sebeple olursa olsun, ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelden sarsılmış sayılır ve eşlerden birinin istemi üzerine boşanmaya karar verilir" hükmü bulunmaktadır.

Davacı kocanın, Erzincan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi’nin 2008/420 esas, 2008/492 karar sayılı dosyasında açmış olduğu boşanma davası reddedilmiş, bu karar 17.02.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki dava ise, 25.02.2013 tarihinde açılmıştır. Davanın açıldığı tarih itibariyle Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde belirtilen 3 yıllık süre dolmuştur. Mahkeme de gerekçeli kararında bu hususu kabul etmektedir.

Toplanan delillerden 17.02.2010 tarihinde kesinleşen davadan sonra tarafların bir araya gelip ortak hayatı kuramadıkları anlaşılmaktadır. O halde mahkemece davacı kocanın davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.