Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/14445 K.2014/25519

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "birleşen boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Davacı-karşı davalı (koca)’nın mahkemece de kabul edilen evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan kusurlu davranışları boşanmayı gerektirmekle birlikte, davalı-karşı davacı (kadın)’ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar gerçekleşmemiştir. O halde, davalı-karşı davacı (kadın)’ın manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.