Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15468 K.2014/25665

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı (koca) tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, eşler arasındaki şiddete dair sunulan 2009/2975 nolu soruşturma evrakına konu olaydan sonra evlilik birliğinin uzunca süre devam ettiği, yine 2013/5183 sayılı soruşturma hakkında ise kadının iddiası dışında başkaca delil bulunmadığından dolayı koca hakkında takipsizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı (kadın), kocaya atfettiği kusurlu eylemleri ispat edecek başkaca delil de sunamamıştır. Hal böyle iken, kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olduğundan bahsedilemeyeceğinden ve boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, boşanmaya hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ancak davalı (koca)'nın boşanma hükmüne yönelik temyizi bulunmadığından bu yönde bozma yapılmayarak yanlışlığa değinilmekle yetinilmiş, kusur tespitine ilişkin hükmün kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda kusurunun bulunmadığı şeklinde düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmiş, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki kalan velayete ilişkin temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

2-Velayet hakkı davalı babaya verilen müşterek çocuk Kader ile velayet hakkı davacı anneye verilen müşterek çocuklar Nazar ve Ferhat hakkında kurulmuş olan kişisel ilişki günlerinin çocukların birbirlerini görmelerine engel olacak şekilde aynı tarihlere denk gelen zaman dilimi içinde düzenlenmesi doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir (HUMK m. 438/7).