Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15541 K.2014/15994

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, aynı davanın kesin hükme bağlanmış olması sebebiyle usulden reddedilmiştir.

Davacının bundan önce 9.3.2012 tarihinde açmış olduğu evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayalı boşanma davası, davacının 17.09.2012 tarihinde feragat etmesi sonucu reddedilmiştir. Feragat, feragat edilen davada dava sebebi yapılan olaylar bakımından kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder ve aynı sebeplerin tekrar dava konusu yapılmasına mani olur. Davacı 11.02.2013 tarihinde açtığı eldeki davada, dava sebebi olarak önceki olaylar yanında yeni maddi hadiseler de bildirdiğine göre, eldeki davanın feragat edilen davayla aynı dava olduğunu söylemek mümkün değildir. O halde taraflardan delilleri sorulup, göstermeleri halinde toplanması ve hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm sebebiyle usulden red kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı eş ve yanında bulunan çocuk yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.