Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/15775 K.2014/26482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davacı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir. Davalı tarafından açılan önceki boşanma davasının "eşler arasında boşanmayı gerektirecek derecede bir geçimsizlik bulunmadığı, davacı (koca)'nın askerden döndükten sonra aile birliğini yeniden kurmak için gerekli çabayı sarfetmediği, fiili ayrılığı devam ettirdiği" gerekçesiyle reddedilmiş, karar kesinleşmiştir.

Sözü edilen davadan sonra ve red kararının kesinleşmesinden başlayarak geçen üç yıl içinde davalıdan kaynaklanan, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olay ispatlanmamıştır. Boşanmaya sebep olan fiili ayrılık ise tek başına kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Bu durumda davacı yararına manevi tazminata hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.