Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16014 K.2014/23405

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.11.2014 günü temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf davalılar ... ve ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davasının davalısı tarafından, 04.02.2002 tarihinde kesinleşen boşanma kararına karşı yargılamanın iadesi talebinde bulunmuştur. Yargılamanın iadesi talebinde bulunan davacı tarafından, aynı ilama karşı, aynı sebebe dayanılarak aynı davalılara karşı daha önce yargılamanın iadesi talebinde bulunulmuş, yargılamanın iadesi davası reddedilmiş, karar, 16.01.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Bu hüküm, aynı sebebe dayanan temyize konu yargılamanın iadesi davası bakımından “kesin hüküm” teşkil eder. Aynı davanın daha önce kesin hükme bağlanmamış olması, dava şartıdır (HMK.md.114/1-i). Sözü edilen kesin hüküm, davanın görülmesine engeldir.

Bu bakımdan davanın, aynı konuda kesin hükmün varlığı sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, hak düşürücü süreye dayanılarak esastan reddedilmesi doğru değil ise de; sonuçta dava reddedildiğine göre, verilen ret kararı açıklanan sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi gereğince sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün gerekçesinin yukarıda gösterilen sebeple değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine,