Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/16285 K.2014/17333

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı tanıklarının ifadesi davalıdan duyuma dayalı olup itibar edilemez. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, eşiyle birlikte yaşamaktan kaçınan ve eşinin ailesine hakaret eden davalı (kadın) ağır kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu olduğundan bahsedilerek boşanmaya karar verilmiş olması sonucu itibariyle isabetli olmakla birlikte gerekçesi yerinde olmamıştır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca hüküm sonucu doğru olup, gerekçesi buna uygun değil ise hükmün gerekçesinin değiştirilip onanmasına karar vermek gerekeceğinden boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına, davalı (kadın)'ın tüm, davacı kocanın ise tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı (kadın)'ın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır kusurlu bulunduğu, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde lehine yoksulluk nafakası verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.