Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17186 K.2014/17713

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma davasını kabulü, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı (koca) tanıklarının, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan, sebep ve saikı açıklanmayan beyanlarına dayanılarak davacı-davalı (kadın)'a kusur izafe etmenin mümkün olmadığı, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu haliyle boşanmaya neden olan olaylarda kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacı-karşı davalı (koca)'nın boşanma davasının reddi gerekirken; delillerin takdirinde hataya düşülerek davanın kabulü usul ve kanuna aykırıdır.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere; boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-karşı davalı koca tam kusurludur. Bu halde davalı-karşı davacı (kadın)'ın maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat taleplerinin kabulü gerekirken; reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı (kadın)'ın daha ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-karşı davacı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası (TMK.md.175) takdiri gerekirken; isteğin reddi doğru görülmemiştir

4-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın boşanma davası kabul edilmiştir. O halde davası kabul edilen kadın yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.