Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17290 K.2014/25024

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, tazminatların miktarı, ev eşyasına ilişkin talebin reddedilen kısmı ve vekalet ücreti yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, ziynet eşyası alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle cevap dilekçesi ile davalı (koca)'nın; iadesi istenilen çeyiz eşyalarını, davacı tarafa teslime hazır olduklarının bildirildiği ve bu eşyaların davadan önce iadesinin istenilip, davalı tarafından iadeden kaçınıldığının ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, boşanmadan sonra açılan maddi ve manevi tazminat ile ziynet ve çeyiz eşyası alacağına ilişkin olup, davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat isteğinin (TMK md. 174/1,2) kısmen kabulüne karar verildiğine göre, reddedilen kısım üzerinden davalı (koca) yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.