Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17443 K.2015/10021

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ölen davalı (Kadriye)'nin mirasçıları tarafından, davacı-karşı davalının boşanma davası ile kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin, davalı-karşı davacının 17.12.2013 tarihinde ölümüyle sona ermiş olması karşısında, davacı-davalı tarafından açılmış olan boşanma davasının da esasının konusuz kalmış bulunmasına, Türk Medeni Kanununun 174'ncü maddesinde yer alan tazminata ise, evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesi halinde hükmedilebileceğine göre, ölenin mirasçılarının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi, boşanma davası sırasında ölen eşin mirasçılarına diğer tarafın kusurunun tespiti bakımından davaya devam etme hakkı tanınmıştır. Ölen eşin mirasçıları tarafından takip edilen davada, sadece sağ eşin kusurlu olup olmadığının tespitine karar verilecektir. Bu bakımdan sadece sağ eşin kusurunun tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, ölen eşin de kusurunun tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Boşanma davası sırasında 04.10.2012 tarihli oturumda ara kararı ile, davalı-karşı davacı (kadın) yararına dava tarihinden geçerli olmak üzere ara kararında gösterilen miktarda tedbir nafakası tayin edilmiştir. Ölüm halinde, ölüm tarihine kadar tahakkuk eden ve muacceliyet kazanan nafakaları talep hakkı mirasçılara intikal eder. O halde, dava tarihinden itibaren tayin edilen ve ara kararı verilmekle muaccel hale gelmiş olan tedbir nafakalarını ölüm tarihine kadar mirasçıların talep edebileceği nazara alınarak bu yönde hüküm kurulması gerekirken, bu hususun gözetilmemesi de doğru bulunmamıştır.