Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/17563 K.2015/2139

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından; boşanma ve fer'ileri yönünden, kavacı (kadın) tarafından ise; lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları ile ziynet ve para alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, evlendikten kısa bir süre sonra, borçları olduğunu söyleyerek, borçlarını ödeyebilmek için davacıya düğünde takılan ziynet eşyalarını davacıdan istediği, davacının da kendi rızasıyla bu altınları verdiği, davalının geri ödemediği mahkemece kabul edilmiş, böyle olduğu toplanan delillerle de gerçekleşmiştir. Davacının rızasıyla da olsa bunları geri istememek üzere kocaya verdiği iddia ve ispat edilmedikçe, koca bunları geri verme borcu altındadır. Davalı bu yönde bir delil getiremediğine göre, davacının altınlara ilişkin talebinin kabulü gerekirken, bu husus nazara alınmadan talebin reddi doğru bulunmamıştır.