Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18178 K.2015/2944

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından her iki boşanma davası, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafaka yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise lehine hükmedilen maddi tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarları ile manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (koca)’nın eşinin tedavisiyle ilgilenmediği ve güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiş, mahkemece de kocanın açıklanan kusurları sabit görülmüştür. Kocanın açıklanan ve boşanma sebebi kabul edilen bu kusurlu tutum ve davranışı, kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir ve manevi tazminatla sorumluluğunu gerektirir. Bu bakımdan, boşanmaya sebep olan olaylarda kusuru tespit edilmeyen davalı-karşı davacı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdir ve tayini gerekirken, gerekçesi gösterilmeden bu talebin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.