Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1819 K.2014/12389

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, ihtarın Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 günlü 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmamasına göre, davacı-davalı (koca)'nın kendi davasının kabulü gerektiği yönündeki temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı (kadın)'ın birleşen boşanma davasına ilişkin temyizine gelince;

Davalı kadın tarafından davacı aleyhine 26.10.2009 tarihinde Trabzon'da açılan boşanma davasında Trabzon Aile Mahkemesince yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin 18.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Hukuk Muahkemeleri Kanununun 20. maddesi uyarınca yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren iki hafta içerisinde taraflardan birinin başvurusu halinde dosya kararda gösterilen yetkili mahkemeye gönderilir.

Tarafların bir talebi olmaksızın yetkisizlik kararı veren mahkemenin dosyayı resen gönderme yetkisi yoktur. Yetkisizlik kararı kesinleştiği tarihten itibaren yasada gösterilen iki haftalık süre içerisinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi yönünde tarafların bir talebi ve başvurusu bulunmadığına göre dava, başvuru süresinin sona erdiği tarihten itibaren kanundan dolayı kendiliğinden açılmamış hale gelmiştir.

O halde kadının birleştirilen boşanma davası ile ilgili bu yönde karar verilmesi gerekirken bu husus nazara alınmadan işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.