Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1889 K.2014/2900

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, kadının kabul edilen ziynet ve takı alacağı davası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamındadır. Bu husus nazara alınmadan yazılı gerekçeyle talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın, dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte 25.000 TL tutarında ziynet alacağı talebinde bulunmuş, mahkemece alınan bilirkişi raporu sonrasında ziynet alacağına ilişkin davasını usule uygun şekilde ıslah edip alacak bedelini 46.313 TL'ye yükseltmiştir. Davalı-davacı kadın tarafından ıslah edilen kısım yönünden de ayrıca faiz isteminde bulunulmuştur. Mahkemece bu husus nazara alınarak kabul edilen ziynet alacağı bedelinin ıslah edilen miktarı yönünden ıslah tarihinden, diğer bölümü yönünden ise dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken kabul edilen ziynet alacağı bedelinin tümü üzerinden dava tarihinden geçerli olacak şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.