Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19106 K.2015/3344

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir edilen nafakanın dava tarihinden kararın kesinleşmesine kadar tedbir, kararın kesinleşmesinden sonra ise yoksulluk nafakası niteliğinde bulunduğunun tabii bulunmasına göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (koca)’nın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-karşı davalı (koca)’nın, eşinin ailesi ile görüşmesini kısıtladığı ve bağımsız konut temininden kaçındığı, davalı-karşı davacı (kadın)’ın ise, evlendiğine pişman olduğunu, "eskiler unutulmuyor" şeklinde sözler söylediği anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit derecede kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/1-2). Durum böyleyken, mahkemece davacı-karşı davalı (koca)’nın daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacı (kadın) lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.