Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19514 K.2015/4375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tanıkların, davacı kadının, davalı erkek tarafından evden kovulduğuna ilişkin beyanları duyuma dayalı olup, hükme esas alınamaz. Birlik görevlerini yerine getirmekten kaçınan davalı evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Davalının, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi boşanma nedeni olup, ayrıca davacı kadının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davalıdan kaynaklanan ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıyan başkaca bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir.