Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/19719 K.2015/4150

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ile reddedilen ve diğer taraf lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı (koca) ağır kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı (koca)'nın eşine hakaret ettiği ve onu aşağıladığı, davacı-karşı davalı (kadın)'ın da eşinin hakaretlerine aynı şekilde karşılık verdiği ve ortak konutun kilidini değiştirerek eşini eve almadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre taraflardan birinin kusurunun diğerinden daha baskın olduğu söylenemez. Boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmolunamaz.

O halde, davacı-karşı davalı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.