Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20448 K.2015/5011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, reddedilen ziynet alacağı, nafaka ve tazminat talepleri ile takı parası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı tanığı M. B.'in, 27.02.2014 tarihli oturumdaki "...kardeşim davalıdan altınları almıştı, kendisine bu altınları iade etmedi.." şeklindeki beyanı, aynı oturumda dinlenilen davacı tanığı R. Be.r'in "... kasaya düğünde gelen hediyelik altınları, benim ve karşı tarafın taktıklarını koydum, bu altınlardan set ve dört adet bileziği bozdurduk gerisi duruyor..."şeklindeki beyanıyla birlikte değerlendirildiğinde; takı setinin parçası olan 35 gr. künye ve 22 adet çeyrek altın yönünden de dava kanıtlanmış olduğundan bu eşyalarla ilgili olarak da talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken; ziynet talebinin kısmen reddi doğru olmamıştır.