Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21461 K.2015/6171

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, maddi tazminatın miktarı ve reddedilen manevi tazminat yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, kabul edilen maddi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı erkek tamamen kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de toplanan delillerden tarafların birlikte yaşamaktan kaçındığı, bunun yanında davacı-davalı kadının eşinin annesine hakaret ettiği, davalı-davacı erkeğin ise ablasının evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşinden soğuduğunu söylediği anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı-davacı erkeğin tamamen kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davacı-davalı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.