Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/21590 K.2015/6358

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve maddi tazminat yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, manevi tazminatın reddi ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemenin gerekçesinde belirttiği olaylardan sonra tarafların barışıp bir araya geldikleri, en son yaşanan tartışmada davalı-karşı davacı kadının eşinin ailesini büyü yapmakla itham ettiği, davacı-karşı davalı erkeğin de birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadın lehine maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.