KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/22436 E., 2014/21052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 05.02.2014
- Numarası
- Esas no:2013/529 Karar no:2014/75
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi ve maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bozma öncesi verilen kararla boşanma davasının kabulü nedeniyle davacı (koca) lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmiş olup bu yönler kesinleşmiştir. 19.03.2013 tarihli bozma kararı, davalı (kadın)'ın maddi tazminat talepleri ile ilgili olumlu veya olumsuz karar verilmesi gerektiği yönündedir. Boşanma davasında talep edilen maddi tazminat (TMK md. 174/1), boşanmanın fer’isi niteliğinde olup bu sebeple bu talebin reddi veya kabulü halinde ayrıca taraflar lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti verilemez. Bu husus gözetilmeden, davacı (koca) yararına yeniden vekalet ücreti ve yargılama gideri takdiri doğru olmamıştır.
2-Davacı (koca)'nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
a-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
b-Terk nedenine dayalı boşanma davası kabul edildiğine göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı (kadın) tamamen kusurludur. Tamamen kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemez (TMK md.174). O halde davalı (kadın)'ın maddi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/22436, K. 2014/21052, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama