Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23184 K.2015/9599

Taraflar arasındaki "boşanma" ve davalı tarafından açılan "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davalı-karşı davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Oysa davacı-davalının, eşine iki kez fiziki şiddet uyguladığı, ailesi ile görüştürmediği ve ailesinin gelmelerini istemediği, bağımsız konutları olmasına rağmen eşini kendi ailesi ile içli dışlı yaşamak zorunda bıraktığı, davalı-karşı davacının ise, eşine “sen adam mısın” dediği, kayınvalidesine ait altınları aldığını da itiraf ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı-davalının daha ağır kusurlu kabul edilmesi gerekirken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.