Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23188 K.2015/9602

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (...) tarafından kusur belirlemesi, lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-karşı davacı (...) tarafından ise, diğer tarafın kabul edilen davası, yoksulluk nafakası, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalam temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle davacı-davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de; davalı-davacının ve annesinin davacı-davalıya karşı şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, bağımsız evleri olmasına rağmen ailesi ile oturmaya zorladığı, davacı-karşı davalının ise eşine hakaret ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen olaylarda davalı-davacı, daha ziyade kusurludur. Öyleyse az kusurlu olan davacı-karşı davalı yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile bu taleplerinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.