Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23220 K.2015/8656

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (Pınar) tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (nın) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kadının maddi ve manevi tazminat talebi "boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu" olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, davacı-karşı davalı (koca)nın eşine fiziki şiddet uyguladığı ve müşterek konutu terk ederek birlikte yaşamaktan kaçındığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde koca, kadına göre daha fazla kusurludur. Öyleyse daha fazla kusurlu olan davacı-karşı davalı (nın) tazminatla sorumlu tutulması ve kadın lehine uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, bu isteklerin yetersiz gerekçe ile reddedilmesi doğru bulunmamıştır.