Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/23287 K.2015/8459

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, davacı kadın lehine hükmedilen nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin eşine fiziki şiddet uyguladığı, hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca, tam kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.